Beables

Hersenonderzoek toont aan dat onze realiteit en onze "mind" elkaar weerspiegelen. Er is een een-op-een relatie tussen wat in mijn omgeving gebeurt en mijn overtuigingen. Er is "entanglement" tussen mij (de waarnemer, mijn meetresultaten, wat ik geloof) en de werkelijkheid om me heen.

Wel lijkt het aannemelijk dat het om golven van stralingsenergie gaat. Maar deze worden enkel beschreven als golven van waarschijnlijkheid.
In de golffunctie is een subatomair deeltje een onderdeel of aspect van een golfpatroon, dat op elk moment overal met een bepaalde kanswaarde te vinden is, in elke toestand van golf of deeltje die het zou kunnen aannemen. In dit stadium is het deeltje eigenlijk nauwelijks een object, het is eerder iets wat zou kunnen worden, of zogezegd een 'beable' in termen van John S. Bell (o.m. 1973, 1984, 1985). Pas bij een interactie met een ander object, bijvoorbeeld een meetinstrument, wordt het golfpatroon tijdelijk verdicht tot een materiedeeltje met een minuscule massa, in een specifieke toestand en op een specifieke lokatie. Zolang het deeltje niet is waargenomen is de positie onbepaald, en bestaat het alleen als mogelijkheid. Dit heb ik geprobeerd op doek te zetten via beelden van zeepbellen die in interactie met elkaar gaan en dan verdwijnen.